Krzywe kosztów całkowitych i zmiennych mają kilka charakterystycznych punktów. Są to:
· punkt przegięcia funkcji kosztów zmiennych (a) - odpowiada mu minimum kosztów krańcowych
· punkt styczności linii prostej poprowadzonej z początku układu osi współrzędnych z funkcją kosztów zmiennych (b) - odpowiada mu minimum przeciętnych kosztów zmiennych
· punkt styczności linii prostej poprowadzonej z początku układu osi współrzędnych z funkcją kosztów całkowitych (d) - odpowiada mu minimum przeciętnych kosztów całkowitych
Rosnąca krzywa kosztów krańcowych przecina krzywą przeciętnych kosztów zmiennych oraz krzywą przeciętnych kosztów całkowitych w punktach, gdzie osiągają one swoje minima (odpowiednio w punktach b’ oraz d’ na rys. „Optimum techniczne przedsiębiorstwa”) .